۱.امروز مستند The Lost Children 2024 را دیدم. ماجرای نفسگیر جستجوی ۴ کودک گمشده در قعر جنگل‌های آمازون. بعد از چهل روز هر چهار کودک زنده پیدا شدند. نحیف و در شرف موت بودند. ولی پیدا شدند. مستند منقلبم کرد. چرا اینقدر منقلب شدم؟ انگار ما آدم‌های این سرزمین هم، هر کدام به شکلی، مدت‌هاست …

چند وقت پیش ویس یک جلسه‌‌ای را شنیدم در مورد امر بداهه و خیال. بعد به این فکر کردم که چقدر چند سالی‌ست همیشه هل داده شده‌ام به سمت برنامه داشتن و مشخص بودن. جدا از اینکه شخصیتم آدم برنامه‌ریزی‌ست اما دنیای اطراف هم تا توانسته من را ترغیب کرده به این سبک از زندگی. …

داشت از مزایای وجود امید می‌گفت. اینکه آدمی بی‌امید هیچ است و الخ. گفتم که مدت‌هاست دوست ندارم درگیر بازی کلمات بشوم. درگیر برخی مفاهیم انتزاعی مثل امید، آرمان، ایمان یا معنا. بعد پرسیدم از نظر تو امید یعنی چه؟ گفت امید موجب ادامه دادن می‌شود. گاهی تنها ادامه می‌دهی چون امید داری. با اینکه …

خب توی این پست قراره برم سراغ یک موضوع کلیشه‌ای. اینکه اگر الان که ۲۸ سالمه برگردم به ۱۸ سالگی به معین اون موقع چه چیزهایی می‌گم. بخشی از چیزهایی که می‌نویسم رو از این رشتو برداشتم چون خیلی تجربه‌ی مشترکی بود. این پست صدرا هم موجب شد یک سری ایده‌هایی توی ذهنم شکل بگیره …

طی یک سال اخیر خیلی خیلی از شبکه‌های اجتماعی دلزده شدم. همین موجب شد که این وبلاگ رو شروع کنم. توی این یک سال مدیوم‌های مختلفی رو تست کردم. از ویدیو ساختن توی یوتیوب و اینستاگرام گرفته تا توییت کردن و نوشتن توی ویرگول یا مدیوم. متاسفانه این پلتفرم‌ها هرکدوم قوانین عجیب و خاص خودشون …